> တကၠသိုလ္ဝင္တန္း မေအာင္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က
> ေတာရြာတစ္ရြာမွာ ဆရာမသြားလုပ္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ နားလည္ေအာင္ စာကို
> ရွင္းမျပတတ္ေတာ့ အလုပ္ထုတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ပါးျပင္ေပၚ က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို
> အေမက ပြတ္သပ္ေပးရင္း "သမီးနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုေတာ့ ရွိမွာပါ" လို႔
> သူ႔ကို ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တယ္။
> အဲဒီေနာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ျမိဳ႔ေပၚတက္ျပီး
> အလုပ္သြားလုပ္ခဲ့တယ္။ မၾကာဘူး.. အကၤ်ီစညႇပ္ရာမွာ ေႏွးေကြးလြန္းတယ္
> ဆိုျပီး အလုပ္ထုတ္ခံလိုက္ရျပန္တယ္။ "မကြ်မ္းက်င္ေသးတဲ့ အလုပ္မွာ စစခ်င္း
> ေႏွးေကြးတာ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ သမီးက ဘာမွ မလုပ္ဖူးဘဲ ေက်ာင္းပဲတက္ခဲ့လို႔
> ျဖစ္လိမ့္မယ္" လို႔ အေမက သူ႔ကို ႏွစ္သိမ့္ျပန္တယ္။
> အလုပ္ေပါင္းစံု သူလုပ္ခဲ့တယ္။ အလုပ္တိုင္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္နဲ႔
> ထုတ္ခံလိုက္ရတာခ်ည္းပဲ။ စိတ္ပ်က္အားငယ္ျပီး အိမ္ျပန္လာတဲ့ သူ႔ကို အေမက
> အျပစ္မတင္ဘဲ အျမဲႏွစ္သိမ့္ အားေပးခဲ့တယ္။
> သူအသက္ ၃ဝမွာ တတ္ထားတဲ့ ပညာေလးနဲ႔ ဆြံအ နားမၾကားေက်ာင္းမွာ
> ဝင္လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ မသန္မစြမ္း ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း
> ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ မသန္မစြမ္းသူေတြ သံုးစဲြႏိုင္တဲ့
> ပစၥည္းေတြကို ျဖန္႔ေဝခဲ့တယ္။ အခုဆိုရင္ သူဟာ ေအာင္ျမင္တဲ့ သူေဌးတစ္ဦး
> ျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။
> တစ္ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ သမီးတစ္ဦးက အိုမင္းေနတဲ့ အေမေရွ႔မွာ ထိုင္ျပီး
> ႏွစ္ရွည္လၾကာ သူသိခ်င္ခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုရဲ႕ အေျဖကို ေမးခဲ့တယ္။ အဲတာက
> သူက်႐ႈံးေနတဲ့အခ်ိန္၊ အနာဂတ္ေတြ မဲေမွာင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ေရွ႔ဆက္ဖို႔
> လမ္းေတြ ေပ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အေမက ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ သူ႔အေပၚ
> ယံုၾကည္မႈေတြ ရွိေနေသးသလဲ? ဆိုတာျဖစ္တယ္။
> အေမရဲ႕ အေျဖက ရိုးရိုးေလးပါ။ အေမက ေျပာတယ္.. " ေျမတစ္ကြက္မွာ
> ဂ်ံဳစိုက္လို႔ မျဖစ္ထြန္းရင္၊ ပဲေျပာင္းစိုက္ၾကည့္ပါ။ ပဲစိုက္လို႔လဲ
> မျဖစ္ထြန္းရင္ ေနၾကာ စိုက္ၾကည့္ပါ။ ေနၾကာစိုက္လို႔လဲ အဆံေတြ မျပည့္ခဲ့ရင္
> တစ္ျခားအပင္ ေျပာင္းစိုက္ၾကည့္ပါ။ ပန္းပြင့္မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
> ေျမတစ္ကြက္အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ ပ်ဳိးပင္တစ္ပင္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ
> ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ ရိတ္သိမ္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္"
> အေမ့ရဲ႕ စကားကိုၾကားေတာ့ သူငိုမိတယ္။ မိခင္ရဲ႕ ေမတၱာ၊ ယံုၾကည္မႈနဲ႔
> အားေပးမႈေတြက မ်ဳိးမသန္တဲ့ ပ်ဳိးတစ္ပင္ကိုေတာင္ အေညႇာင့္ေပါက္ေစေၾကာင္း
> သူနားလည္လိုက္တယ္။
>
> ေျမတစ္ကြက္အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ ပ်ဳိးတစ္ပင္ေတာ့ ရွိပါတယ္။
> ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔တဲ့ သဲကႏာၱရမွာ ရွားေစာင္းပင္ေတြေတာင္ လွပတဲ့အပြင့္နဲ႔
> ရွင္သန္ေပါက္ေရာက္ ႏိုင္ေသးတယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသပဲ ေရာက္ေရာက္
> ကိုယ္နဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာတစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာမွာ
> ကိုယ္တတ္စြမ္းသေလာက္ လွပတဲ့ အပြင့္ေတြကို ဖူးပြင့္ၾကရေအာင္..
Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!